دل به دلداران سپردن کارهر دلدار نيست. من به تو جان مي سپارم دل که قابل دار نيست

دل غمگین منو باز تو کمی آروم می کنی

می شکنه طلسم غم آخه جادوم می کنی

بتاب خورشيد من ، تا ميتوانی بتاب بر زمين و آسمان . بدان من در سينه

خورشيدی بس عظيم دارم ، بتاب خورشيدم، با تو هستم و با تو جان ميگيرم.

گه ميشه نباشي تو حرير خاطرم

مگه ميشه نگذري از کنار پنجره ام

مگه ميشه بي هوات لحظه اي نفس کشيد

مگه ميشه بي چشات رنگ خوشبختي رو ديد

سکوتي بود بر قلبم که با آن ميزدم فرياد اگر از شهر غم رفتي مرا هرگز مبر از ياد

چه زيباست به ياد تو با چشمهاي خسته گريستن چه زيباست هميشه در تنهايي تو را حس کردن چه زيباست در خيال با تو زندگي کردن عزيزم نام تو بر قلبم خالکوبي شده تا فراموشت نکنم . نازنين من همچون نفس کشيدن تو را بخاطر مي سپارم. يک روزه ديکه هم بدون تو گذشت

هر زني دو مرد را دوست دارد.

يکي ساخته تخيلات اوست، و ديگري هنوز به دنيا نيامده!

دل تو اولين روز بهار... دل من آخرين جمعه سال... و چه دورند و چه نزديک به هم!

قصه ي عشق من و تو به قشنگي خياله

من و تو ماهي و آبيم که جداييمون محاله

مي شود اي دوست آيا آن نگاهت را خريد ؟

يا براي آسمان ها روي ماهت را خريد؟

من دلم لبريز از آشوب و زنگار رو غم است

مي شود آيينه وش يه لحظه آهت را خريد؟

اگر باغ نگاهم پر ز خار است ،‌ گلم تاراج دست روزگار است، به چشمانت قسم با بودن تو ، زمستاني ترين روزم بهار است.

عاشق آن نيست كه عشق تكه كلامش باشد. عاشق آن است كه وفاداري مرامش باشد.

زندگي درك همين امروز است . ظرف ديروز پر از بودن توست . شايد اين خنده كه امروز دريغم كردي ، آخرين فرصت همراهي ماست.

رو ساحل سرخ دلت اسم كسي رو حك نكن

به اينكه من دوستت دارم حتي يه لحظه شك نكن...

پروانه نمي ميرد تا گل به بغل دارد

اين سينه نمي ميرد تا عشق تورا دارد.

اگه بگم خرابتم قول ميدي تعميرم كني؟

اي نگاهت رونق فرداي من ، در تو معنا مي شود دنياي من

اي كلامت بهترين اثبات عشق ،‌ با تو ماندن آرزوي روياي من

وقتي اشكهايم بر روي زمين ريخت تو هرگز نديدي كه چگونه مي گريم . تو دلم را با بي كسي تنها گذاشتي و چشمانم را به انتظار نگاهت گريان گذاشتي

لبريزتر از هزار پيمانه شديم ديوانه‌تر از هزار ديوانه شديم ديديم گلي به روي ما مي‌خندد از پيله درآمديم و پروانه شديم

سيل دريا ديده هرگز بر نمي گردد به جوي

نيست ممکن هرکه عاشق شد دگر عاقل شود

خيال مي کردي قلب من تاب شکستن نداره منتظري بازم دلم پيش دلت کم بياره مرام من تو عاشقي يکدلي و صداقته وقتي ميگم نوکرتم اين آخر رفاقته

در پاسخ نامه ام گل يخ دادي

هربار مرا وعده دوزخ دادي

يک بار برو کلاس خياطي عشق

شايد که خدا کرد و به ما نخ دادي

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0